O mnie

Gdziekolwiek jesteś, bądź - moje początki z medytacją.

"... potrzebujesz wizji, która jest naprawdę twoja - głębokiej, spójnej i bliskiej istocie tego, za kogo się uważasz, tego, co cenisz w swoim życiu, i tego, do czego zmierzasz."

Jon Kabat – Zin

Gdziekolwiek jesteś bądź

W rodzinnym domu zawsze było dużo książek.

W jednej z nich znalazłam „List do Syna” Rudyarda Kiplinga. Pamiętam jeszcze dziś to poruszenie. Jeszcze wtedy nie wiedziałam, że poznam smak tych zdań i poczuję gorycz tych doświadczeń na własnej skórze.

Na końcu lektury jest wielka obietnica. Piekna i warta wysiłku. Ostatnie zdanie ma taką treść:

„Jeżeli potrafisz spożytkować każdą minutę, nadając wartość każdej przemijającej chwili, Twoja jest Ziemia i wszystko, co na niej i – co najważniejsze – synu mój, będziesz CZŁOWIEKIEM.”

Najpierw pojawiło się we mnie pytanie: Jak spożytkować każdą minutę?

Odpowiedzią stała się dla mnie medytacja.

O tym, jak poznałam medytację – opowiadam w podcaście

Więcej o tym, jak medytacja pojawiła się w moim życiu i jak zaczęłam ją praktykować w czasie pandemii, opowiadam w moim podcaście.

A jeśli chcesz przeczytać więcej o samej uważności i jej znaczeniu w codziennym życiu, przygotowałam osobną stronę: Uważność.

Historie, które mnie ukształtowały.

1. O wypaczaniu słów i odbudowie życia

„Jeżeli ścierpisz wypaczenie słów twoich, z których krętacze czynią zasadzkę na naiwnych, albo zaakceptujesz ruinę tego, co było treścią twojego życia, kiedy pokornie zaczniesz już odbudowę zużytymi już narzędziami.”

Mam za sobą doświadczenie , jak rozwija się w dziecku osoba narcystyczna. Obserwowałam tę przemianę zachodzącą u nastolatki do dojrzałej kobiety. Byłam świadkiem jej walki o władzę, czynienia zasadzki na naiwnych i zawłaszczenia do realizacji swoich życiowych planów. Obserwowałam siłę kłamstw, dewaluacji, z pozoru niewinnych zniekształceń. Boli, jak nie wiem co, ale staram się akceptować „ruinę mojego życia” i ścierpiałam wypaczanie moich słów i działań. Swoją drogą, ciekawe studium przypadku.

2. O ranieniu i odpuszczaniu

„Jeżeli nie mogą cię zranić wrogowie, ani serdeczni przyjaciele.”

Pierwsza część dotyczy wrogów. Ranili, a jakże. Nauczyłam się, że to normalne i teraz nie są w stanie ranić głęboko. Szczególnie, od czasu, gdy z nadwrażliwca osiągnęłam sprężystość psychiczną. Mam siłę i potrafię stać po swojej stronie. To było trudne, bo spotkało mnie w życiu wiele opuszczeń.

Gorzej z tą drugą częścią. Serdeczny przyjaciel jak zada ból, to trzyma dłużej. Słowa: „nie mogą cię zranić” rozumiem jako umiejętność odpuszczenia. Ponieważ jestem ludzką istotą, trudno, abym nie odczuwała bólu. Kiedy ból się zmniejsza nauczyłam się dystansowania i odzyskiwanie właściwej perspektywy, by zobaczyć, kto tak naprawdę został zraniony. Czasem okazuje się, że nie ja dorosła, tylko mała dziewczynka, która bardzo potrzebowała wsparcia, ale nie miała już siły o nie prosić. Jeśli przyjaciel jest serdeczny, wystarczy, że wykona nawet mały krok w stronę pojednania i chce rozmawiać. Ważne, aby nie robił tego przed publicznością. Wtedy możliwy jest ruch ku odbudowie, a ja mam okazję do lekcji wielkoduszności. Wielka lekcja.

3. O przegranej, która stała się początkiem

„Jeżeli potrafisz przegrać i zacząć wszystko od początku, bez słowa, nie żaląc się, że przegrałeś.”

Mam za sobą nieudany związek. Walczyłam długo z chorobą alkoholową męża. Zrezygnowałam ze stanowiska, szukałam pomocy dla niego i dla siebie. Nie wyszło, wybrał inaczej. Zmieniłam miejsce zamieszkania, zmieniłam zawód. Przegrałam i zaczęłam wszystko od początku. Przechodząc przez taką lekcję jestem nadal zdumiona, że potrafiłam to zrobić. Nauczyłam się doceniać siebie, podziwiać determinacje i odwagę. To moje zasoby na dalsze życie i kolejne doświadczenia, które przyjdzie mi przeżyć.

4. O nienawiści, która mogła mnie zniszczyć

„Jeżeli nie odpłacasz za nienawiść nienawiścią – nie udając jednakże mędrca i świętego.”

Nie wiem, czy ten człowiek odczuwał do mnie nienawiść. Prędzej to była jego głupota. Ale czyny tego mężczyzny wzbudzały we mnie czystą nienawiść. Byłam przerażona. Nie wiedziałam, jak sobie poradzić. To co się działo w mojej psychice obracało się przeciwko mnie. Szukałam wyjścia. Uwolnienie mogło nastąpić tylko w duszy i nastąpiło. Potrzebna była wielka praca i pomoc Siły Wyższej, by wyjść z tego zmagania obronną ręką. Bardzo trudna lekcja.

5. O sile, która nie pozwala odpowiadać obelgą na obelgę

„Jeżeli na obelgi nie reagujesz obelgami.”

To akurat nie było dla mnie trudne. Pomaga mi poczucie dumy, które nie pozwala przekraczać granic dobrego smaku. Staram się nie dawać sobie powodów, by mieć o sobie złe zdanie.

6. O ryzyku, które otworzyło drogę do miłości

„Jeżeli potrafisz na jednej szali położyć wszystkie twe sukcesy i umiesz zaryzykować stawiając wszystko na jedną kartę.”

Mówią, że nikt tak nas nie potrafi zranić, jak własne dziecko. Jest też działanie w drugą stronę. Nikt tak nas nie potrafi zranić jak własna matka. Mojej mamie udało się naciągnąć strunę do granic wytrzymałości. Postawiłam wszystko na jedną kartę. Na szczęście się opamiętała. Dla mnie to było wyzwalające doświadczenie. W końcu mogłam ją kochać.

Co to znaczy być w pełni człowiekiem

W samym środku ludzkiego życia poszukujemy odpowiedzi na pytanie, co to znaczy być w pełni człowiekiem. Być może najbardziej "duchowa" rzecz, jaką każdy z nas może robić , to po prostu patrzeć własnymi oczami, dostrzegać całość, postępować uczciwie i z dobrocią.

Jon Kabat – Zin

Gdziekolwiek jesteś bądź

Uważność stała się dla mnie sposobem patrzenia na świat i na siebie. Jeśli chcesz poznać konkretne wskazówki przeczytaj mój artykuł na blogu…

Jeśli czujesz, że ta droga jest Ci bliska, możesz dołączyć do naszych wtorkowych medytacji online.

Jeśli nie zadrżało Ci serce i jesteś tutaj